| Perfil de Tawan*~*• .｡.･ღ.｡The S[a]v[...FotosBlogListas |  Herramientas  Ayuda |
*~*• .｡.･ღ.｡The S[a]v[a]ge Girl｡.ღ･.｡.•*~*✿.｡.:* i'm not pretty. i'm worse. *.:｡✿ |
|||||||||||||||||||||
|
เคยไหม..สิ่งต่าง ๆ รอบกายดูจะเหมือนเดิม
แต่ทำไมความรู้สึกข้างใน..
เคยไหม..ที่อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย
แต่กลับรู้สึกเหงา..อ้างว้าง..โดดเดี่ยว
เคยไหม..ที่การจากไปของใครบางคน
จะเรียกน้ำตาเจ้ากรรมให้ไหลในทุก ๆ ครั้ง
ที่ฉันรู้สึก "คิดถึงเธอ"..ลลิตา
เคยไหม..กับการที่คิดถึงใครบางคน แต่ความรู้สึกนั้นไม่เคยได้ส่งผ่าน..
แม้เพียงสายลมบางเบา ก็ไม่อาจทำให้
ใครบางคนหวั่นไหวได้ ไกล..เกินไป
หรือเพราะฉัน..กำลังน้อยใจ..
ฉันเหมือนคนที่พ่ายแพ้ แพ้ทุกอย่าง..ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
ฉันทำอะไรไม่ได้และไม่รู้อนาคตของวันพรุ่งนี้..
นั่นคือสิ่งที่ฉันเจ็บปวดอยู่ในตอนนี้..
ฉันไม่ไช่นิสิตที่กำลังศึกษาปริญญาโท..และกำลังจะเรียนจบ ฉันไม่ไช่พนักงานบริษัทที่ทำตัวเป็นมนุษย์เงินเดือน
ฉันไม่ใช่คนที่กำลังเตรียมตัวบรรจุรอเป็นข้าราชการ
ฉันไม่ใช่..และไม่รู้ว่าวันไหนจะใช่ด้วย..
ฉันขี้เกียจปลอบตัวเอง หาเหตุผลร้อยพันประการ
มาอธิบายความเป็นไปของชีวิต..ในทุก ๆ วันที่ยังหายใจ
คำถามก็คงไม่พ้น.. "ทำไมต้องเป็นกู"
ความรู้สึกตอนนี้..อธิบายไม่ถูก และสงสัยว่า..
ทำไมฉันไม่ตายตอนที่ช็อคไปคราวนั้น..
บางทีก็เหมือนว่าฉันไม่ได้เขียนบ้าบออะไรไว้บนกระดาษ
แต่กลับเป็นฉันที่พร่ำบ่นอยู่กับตัวเอง.. ถึงตรงนี้แล้ว พูดไปหลายคนก็คงไม่เข้าใจ
เช่นเดียวกับตัวฉัน..เช่นกัน เป็นเห้อะไร!!
ว่าด้วยบอล..เริ่มต้นขึ้นแล้วสำหรับพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลใหม่
ความจริงก็เริ่มได้มาหลายสัปดาห์แล้วล่ะ..
เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายในหลาย ๆ ทีม
สำหรับการซื้อ-ขายนักเตะ หรือแม้กระทั่งทีมที่ตกชั้น
อย่างนิวคาสเซิ่ลภายใต้การคุมทีมของอลัน เชียเลอร์
หรือทีมน้องใหม่แต่เก่าอย่างเบอมิ่งแฮม ซิตี้..
ที่สามารถผลักดันตัวเองกลับมาเล่นในลีกสูงสุดได้
การย้ายทีมที่มีค่าตัวแพงที่สุดในโลกคงหนีไม่พ้น
"ไอ้เห้โด้" ไปเรอัล มาดริด ฉันไม่เห็นจะมีดีตรงไหนเรย
หากเจ้าของสโมสรไม่บ้าซีเอมจนเกินไป จนคิดว่า
เกมในสนามกับในคอมพิวเตอร์นั้น..ไม่แตกต่างกัน
ฉันรับไม่ได้ถ้ามีนักเตะคนใดคนหนึ่งบอกกับฉันว่า
"ผมรักสโมสรนี้ และจะพยายามทุ่มเทอย่างเต็มที่"
แล้วพอเช้าวันรุ่งขึ้น กลับไปยืนถือป้ายอีกทีม
แล้วยิ้มให้กับแสงแฟลช พร้อมกับบอกว่า
"เป็นทีมในดวงใจผมตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก
ผมดีใจที่วันนี้ผมได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ผมใฝ่ฝัน"
ฉันไม่เข้าใจ หมั่นไส้ และกำลังจะบอกว่า..
หลายปีหลังผ่านมา เรอัลประสบความสำเร็จอะไรบ้างเหรอ
รวมสตาร์ดังมากมาย ทำอะไรได้บ้างเหรอ หาจุดยืนยังไม่ได้
นักเตะเก่ง ๆ ย้ายเข้า-ออก เป็นว่าเล่น ก็อย่างว่าแหละ
"ไม่ต่างจากซีเอม" สงสารนะทั้งฮุนเตลาร์แต่ก้อเปนการเริ่มต้นใหม่
ที่ดีกับมิลาน รอบเบนกับบาเยิร์น อีกไม่นานฟาน เดอร์ ฟาทก็คงจะไป
เพราะภรรยาป่วยเป็น breast ca กอปรกับนั่งเป็นตัวสำรอง..อยู่ร่ำไป
นักเตะปัจจุบันเล่นบอลเพียงเหตุผลหลักคือ "รายได้" ซึ่ง
ต่างจากสมัยก่อนเพียงเพราะ "รักและศรัทธา"
เมื่อคืนที่ผ่านมา ฉันนั่งดูบอล (คนเดียว) หากใช่ทีมรักไม่
แต่เป็นการพบกันระหว่างแมนยู และ อาร์เซน่อล ทีมร่วมโลก
ฉันไม่เคยเชียสองทีมนี้นอกเสียจากว่าจะแช่งให้ทั้งคู่ไปอยู่ในนรก
และอีกล้านแปดเหตุผล..ว่าทำไม ทำไม ถึงไม่ชอบ!
หลังจบการแข่งขัน ฉันได้รู้แล้วว่า "ฉันเกลียดแมนยูเพิ่มอีกหลายเท่า"
พอ ๆ กับที่รู้สึกดีกับอาร์เซน่อล จากการที่โดนเอาเปรียบหน่อย ๆ
แย่นะทั้งเฟรทเชอร์ วิดิช รูนี่และโอเชีย ก็งั้น ๆ ลูกรักเหรอ เหอะ!
ว่าไปก็เท่านั้น เพราะยังไงแฟนแมนยูมันก้อล้นโลก แม้แต่น้องชายฉันเอง
"ถ้าเขาทำได้ คุณก็ทำได้..แล้วใครจะชนะ" งั้นก็ไปส้วมไป พูดมาได้
ฉันรู้ว่า ต่อให้ฉันเถียงหัวชนฝากับทีมพวกนี้ ฉันไม่มีวันชนะ
ตราบใดที่เหตุผลการดูบอลของฉันคือ "หล่อ" ไม่ใช่ "เก่ง"
และนั่นทำให้ฉันเป็นแฟนคลับ "Aaron Ramsey" ซึ่งไม่ใช่
"Arsenal" ทั้งทีม ก็ใช่นะสิ 'Coz Im lady Chelsea!!
who needs oxygen?
I breath football!
... Who would you choose?Who would you choose? Who would you rather sleep with if you have to choose between these players? Arne Friedrich or Manuel Friedrich Christoph Metzelder of Malte Metzelder (พี่น้องกันชัว) Rio Ferdinand or Anton Ferdinand David Villa or David Silva Iker Cassiles or Victor Valdes Cesc Fabregas or Fran Merida Tomas Rosicky or Peter Cech Jens Lehmann or Oliver Kahn (ไม่ชอบทั้งสอง ไม่เลือก) Daniel Agger or Nicklas Bendtner (Yummmm!) (เลือกยากนะ หล่อ!) Paulo Ferreira or Nuno Morais Lionel Messi or Bojan Krkic Phillip Lahm or Miroslav Klose Rafael van der Vaart or Robin van Persie (Gaaah!) Iatan Ibrahimovic or Luis figo ('Why' you ask?) Ya... That's why. Claude makelele or Shaun Wright Phillips (His wife is absolutely beautiful!) Clemens Fritz or Per Mertesacker David Bentley or Morten Gamst Pederson :D (ชอบมาก ก กก) Joe Hart or Peter Schmeichel Alberto Gilardino or Fillipo Izaghi (He is da sex!) Darren Fletcher or John O'Shea (ไม่ชอบแมนยู) Michael Owen or Alan Smith (แล้วทำไมต้องคู่กัน เลือกยากนะเนี่ย) Ronaldinho or Ronaldo (I'd get the guy braces before shagging him though.) Zinedine Zidane or Marco Materazzi Javier Portillo or Sergio Kun Aguero (ฉันเคยอ่านเรื่องเขาทีนึง) Aaron Ramsey or Alfie Potter Roque Santa Cruz or Mikel Arteta (Hands down baby!) Alex Hleb or Mathieu Flamini :D Jamie Carragher or Aaron Lennon (Duh!) Dimitar Berbatov or Joleon Lescott (I'd rather assassinate both though) Ryan Giggs or Paul Scholes Joaquin Rodriguez or Gerard Pique Xavi Hernandez or Andres Iniesta Stewart Downing or Michael Dawson Didier Drogba or Samuel Eto'o Mascherano or Carlos Tevez (อืม คู่นี้ เลือกยาก) Alvaro Arbeloa or Yossi Benayoun Joey Barton or James Milner Wayne Rooney or Franck Ribery Fernando morientes or Fernando Gago Pepe Reina or Wayne Bridge Kevin Kuranyi or Christian Pander Bernd Schneider or Oliver Neuville Shane Long or Kevin Doyle
จากเวป ๆ นึง เหนแล้ว..อืม หล่อแฮ่ะ ^^ บางคู่นะ บางคู่ไม่เลือกเพราะไม่รู้จัก หรือ ไม่ชอบ..โฮ่ะ ๆ ความรักโง่ ๆบางครั้ง..ที่ฉันเห็นคู่รักเขาทะเลาะกัน
โกรธกัน งอนง้อกันทั้งที่รักกันมาก
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม รักกันแล้วทำไมต้องทะเลาะกัน
งี่เง่าบ้าง อะไรบ้าง มากมาย
รักกันด้วยความเข้าใจ
ไม่ได้เลยหรือ..
เอาเวลาที่ทะเลาะกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
ดีกว่ามั๊ย?
ฉันไม่เคยเข้าใจ และยังสงสัย ว่าทำไม?
และเพราะอะไร? คำถามยังคงคาใจ
บางที..ฉันก็อยากจะมีความรักที่งี่เง่าดูบ้าง
เผื่อจะได้เข้าใจ และหาคำตอบได้ในซักวัน..
เธออยู่ที่ไหน..
ทำอะไรอยู่นะ..
ตามหาฉันอยู่หรือเปล่า..
ฉันไม่อยากตั้งคำถามแบบนี้กับตัวเองอีกแล้ว..
เธอเคยถามตัวเองเหมือนฉันบ้างมั๊ยนะ
อยากรู้จังคนดี..
บางทีฉันก้อคิดนะว่าใช้ชีวิตคนเดียวให้คุ้มเสียก่อน
อยากทำอะไรก็ทำ..ตามใจตัวเอง
เพื่อที่วันหนึ่งเธอเดินเข้ามา
จะได้ไม่คิดว่า..
เธอมาเร็วเกินไป..
ฉันอยากเขียนหนังสือให้ได้แบบนี้จัง.. ยอมรับเหม่อมอง ไกลแสนไกล ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
กว้างใหญ่จนรู้สึกว่า..ใครบางคนกำลังโอบกอดฉันอยู่
แม้ในบางวันที่ฉันไม่มีใคร..อย่างน้อยฉันยังคงมีท้องฟ้าสินะ
ทั้งที่พยายามสะกดกลั้นอยู่นาน..
ฉันเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวในกระบอกตา
แล้วน้ำใส ๆ ก็ไหลรินอาบสองแก้ม
เหมือนจะจบ..แต่ไม่ อาจจะใช่ ฉันไม่รู้
ฉันไม่มีทางเลือก..ไม่มีอะไรแน่นอน
ฉันพอจะเข้าใจ..ว่าเขาได้เลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
ผ่านการคิด ทบทวน และไตร่ตรอง คุ้มมั๊ย?
"ได้โปรด..อย่าทิ้งหนูนะ" ฉันพร่ำร้องอยู่ในใจ
เมื่อเขาตัดสินใจไม่ให้คีโมฉันแล้ว..
เหมือนจะดีใจ ที่วันนี้ความทรมานได้สิ้นสุดลง
ฉันจะกลับมาแข็งแรง จะไปเที่ยวที่ไหนก็ได้
แต่ข้างใน..กลับปฏิเสธและพร้อมจะทรมาน
แม้จะเกิดการช็อคอีกครั้ง ก็ตาม..ฉันยอม
ให้ไปแล้วก็อาจจะช็อคตาย พอไม่ให้ก็อาจจะกลับมาเป็นอีก
ฉันมีทางเลือกไหม? เวลาที่เหลืออยู่คงน้อยกว่าใครหลายคนสินะ
ตื่นเช้ามาแล้วยังหายใจ นั่นหมายความว่า
ฉันมีชีวิตอยู่ได้อีกวัน..
ไม่มีเมื่อวาน..ไม่มีพรุ่งนี้..มีแต่วันนี้
ฉันรู้สึกกลัว และกังวล ทั้งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ดูเหมือนความรู้สึกจะหนักกว่าการที่คุณหมอบอกว่า
"ฉันป่วยเป็นอะไร ระยะไหน"
อาจจะไม่มีอะไรก็ได้ อย่าเพิ่งคิดไปไกลเลยนะคนดี..
คุณหมอเค้าไม่ทิ้งเธอหรอก เค้าดูแลเธอดีมากมาย
คิดได้อย่างนี้ก็ดีแล้ว..แล้วก็ยิ้มซะนะ ^^
คนที่แบบว่าจะรัก..หากการรอใครสักคน ที่จะผ่านเข้ามาในชีวิต
เปรียบเหมือนกับการเดินของเข็มนาฬิกา
ฉันก็จะรอ รอจนกว่า..เข็มของใครบางคนจะหมุนมาตรงกับฉัน
บ่อยครั้งที่แอบคิด และหลายครั้งที่จินตนาการไปว่า
ผู้ชายแบบไหนกันนะ ที่จะมาเป็นคนรักของฉัน
เขาจะเตะบอลเก่งมั๊ย? เขาจะร้องเพลงเพราะหรือเปล่า?
จะใช่คนที่เดินสวนทางกันเมื่อเช้านั่นไหม
แล้วคนที่ยืนต่อท้ายซื้อตัวหนังหล่ะ
คนที่เคยยิ้มให้ เพียงเพราะ..บังเอิญสบตา
คนนั้นก็อาจจะ..
คนนี้ก็อาจจะ..
ฉันไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร
แต่มีความสุขที่ได้สมมติเล่น ๆ ไปแบบนี้
ได้เห็นรักของคนอื่นแล้ว..
เหมือนเห็นรักของตัวเองลอยมา..ไกล ๆ
บางที..
บางทีก็ทำให้อมยิ้มได้
...................................................................
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ฉันจะมองโลกในแง่ดีตลอดช่วงเวลาที่รักษา
บางครั้ง..ก็อดสงสัยตัวเองไม่ได้ว่ากำลังเสแสร้งต่อหน้าคนอื่นอยู่หรือเปล่า
บางครั้ง..ฉันก็อาจจะกำลังบังคับตัวเองให้ดูแข็งแรงและร่าเริง
ผู้ป่วยมะเร็งทุกคนรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ที่ต้องแสร้งทำเป็นเข้มแข็งเข้าไว้
ฉัน..กำลังทำอย่างนั้นอยู่หรือเปล่า?
เพราะฉันรู้ดีมากเกินไปสินะ เลยอดคิดไม่ได้ว่า
ฉันต้องเจออะไรบ้าง แล้วฉันก็เจอจริง ๆ
เหมือนที่ผ่านมา..
พระเจ้าคงเห็นว่าฉันยังทรมานไม่พอสินะ
บททดสอบถึงได้มีอยู่ร่ำไป..
nobody knowsนั่งฟังเพลงเดิม ๆ ซ้ำ ๆ กลับไปกลับมา..โดยไม่มีเบื่อ
บ่งบอกนิสัยคนฟังได้เป็นอย่างดี หากแต่เพียงใส่ใจ
(เจ็บที่ไร้ร่องรอย..ชาช่า)
ดวงตะวันสิ้นแสงลับขอบฟ้าไปนานแล้ว..
"ปวดไหล่จัง" ฉันบ่นเบา ๆ แม้อยากจะสบถถ้อยคำอันแสนระคายหูก็ตาม
ทรมาน..แม้ตอนหลับตา นั่นเป็นเพราะว่า..ตอนผ่าตัดคุณหมอ
ได้ตัด nerve ออกไป..ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายเจ็บ..ปวด
หนึ่งปี..สองปี หรือตลอดชีวิต ข้อมืออีกข้างก็บอบบางเหลือเกิน
แม้แผลจะหายดี แต่ยังหลงเหลือความรู้สึก..เจ็บแปลบ ๆ
ตื่นตอนเช้า..ทรมานหน่อยนะ บริเวณคอจะตึงมาก ต้องค่อย ๆ ลุก
คอก็ยังเจ็บ เจ็บมาสองเดือนกว่าแล้ว กินน้ำก็เจ็บ กินข้าวก็ลำบาก..
ปากก็เป็นแผล น้ำลายก็น้อย..อีกทั้งต้องระวังอย่าให้ฟันผุ
เพราะถ้าฟันผุขึ้นมา..ฉันแย่แน่ กินข้าวยังไม่ได้รสชาด
แผล skin graft ที่ขาก็ยังเจ็บร่ำไป..
ความเจ็บปวดที่ฉันแบกรับมา ทั้งกาย ทั้งใจ..ตลอดระยะเวลาสามเดือน
อธิบายเป็นคำพูด..ไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะเปรียบกับสิ่งใด
ไหนจะความรู้สึกของคนรอบข้าง ฉันต้องเข้มแข็ง
แม้ข้างใน..ฉันจะร้องไห้ อย่างคนพ่ายแพ้..
อย่างคนที่รู้ตัวว่าป่วยเป็นมะเร็งทั่วไป
ฉันไม่ได้แตกต่างเลย..รู้ไว้
ฉันทรมานมากพอหรือยัง??
แต่รู้สึกว่าจะยังนะ..เพราะฉันยังต้องเข้าคีโมอีกสี่คอร์สใหญ่
ถึงตอนนั้น..ถ้าฉันร่ำไห้อยากตาย ก็อย่าแปลกใจ..
ฉันได้อดทน เท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทนได้..แค่นั้นเอง
ฉันรู้ว่าฉันบ่นครั้งที่ร้อยแปด เรื่องเดิม ๆ
แต่อยากให้รู้ไว้ว่าฉันไม่ได้ทรมานแค่สองวัน
แต่ฉันหมายถึง..เป็นเดือน เป็นปี
บ่อยครั้งที่ร้องไห้..หลายครั้งที่ร้องคนเดียว
เช็ดน้ำตาให้ตัวเอง บอกใจ..แล้วมันจะผ่านไป
ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันดื้อ เพิ่งรู้ว่าเป็นคนหัวแข็ง..พอตัว
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ
แม้จะดื้อ ก็มีเหตุผลของตัวเองนะ แม้จะฟังไม่ขึ้น
ฉันรู้ลิมิตร่างกายตัวเองดี แค่ไหนยังไหว..
ขอแค่ไว้ใจ..ก็พอ
แม้จะทรมานแค่ไหน ฉันก็ยังมีเพื่อน มีคุณหมอ
คอยให้กำลังใจ บั่นทอนความเจ็บปวดได้บ้าง
ก็แค่บางเวลาที่รู้สึกแย่ จะให้ทำใจดีดีตลอดเวลา
ก็คงไม่ใช่คนป่วย..จริงมั๊ย?? to..to..Sunshine
I'd like to cheer u up
and be with u if u want.
I'm the one who care u...someone
.
.
.
ถึง..เธอคนนั้น
ฉันดีใจที่มีเธอ..
ฉันดีใจที่มีเธอเป็นเพื่อน..
ฉันดีใจที่มีเธอคอยอยู่เคียงข้าง
ดูแล ห่วงใย ใส่ใจกัน..ตลอดไป
ขอบคุณมากมาย..สำหรับ
ความรักที่แสนดีจากเพื่อนคนนึง
ขอบคุณทุกส่วนเติมเต็ม..
ขอบคุณความทุกข์..
ที่ทำให้รู้ว่าความรักสวยงามเพียงใด
แม้ต้องทนทรมาน ชีวิตนี้ก็คุ้มแล้ว
.
.
.
ต้องตอบแทนด้วย " ความรัก "
มากมายเท่าใดถึงจะเพียงพอ
.
.
เจี๊ยบ..ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ทุกความห่วงใย..ทุกความใส่ใจ
ขอบคุณที่ดูแล..และคอยเช็ดน้ำตาให้
หลินฮุ่ย..ไม่ต้องพูดอะไรมากมายหรอกนะ
ฉันรู้สึกได้..ถึงความรักนั้น
.
.
และใครใคร..อีกหลายคน
ที่ไม่ได้เอ่ยถึง..
.
.
จาก..ตะวันฉาย
วันนี้..รู้สึกดีจัง แม้คุณหมอจะบอกว่า "แขนฉันแหว่ง" ^^
และจะแหว่งตลอดไป ดี..จะได้ไม่ต้องเหมือนใคร
แต่อย่าหลงมาดึงแขนฉันนะ เจ็บอ่ะ ฮ่ะ ฮิ โฮ่ะ ฮิ้ว ว วววว
แอบกลัวแขนตัวเองเบา ๆ _ _"
แม้ฉันรู้..ว่ามันยาก ความเจ็บปวดที่ผ่านมา..เกิินบรรยาย
แล้วมันจะผ่านไป..เน๊อะ ^^
การเดินทางเหมือนพยายามจะเดิน..ทั้งที่เท้ามีแผลเต็มไปหมด
เมื่อเธอรู้ว่าปลายทางข้างหน้า มีสิ่งที่มีค่ารออยู่เธอ
ต่อให้เท้าเธอมีแผล เจ็บแค่ไหน..เธอก็คงจะพยายามเดินต่อไป
เพื่อให้ถึงฝั่งฝัน..
บนเส้นทางยาวไกล อาจจะล้มบ้าง
แต่นั้นคือประสบการณ์ชีวิต ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยพบเจอสิ่งใด
ลุกขึ้นเอง..เพื่อจะสอนให้รู้ว่าการเอาชนะปัญหาที่พบได้อย่างไร
ความเจ็บปวดจากแผล..บ่งบอกว่าเธอยังเป็นมนุษย์ มีความรู้สึก
"รักได้ เจ็บเป็น"
หากว่าเธอท้อระหว่างการเดินทาง..ได้โปรดอย่าร้องไห้
น้ำตาไม่ได้ช่วยอะไร กลับเป็นสิ่งที่สะท้อนความอ่อนแอ
หยุดพักบ้าง..เพื่อคิด ทบทวน หาทางเดินต่อไปโดยให้รู้สึกเจ็บปวดน้อยที่สุด
เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน เชื่อเหอะว่ามันอาจจะอยู่กับเรานาน
แต่ใช่ว่าความเจ็บปวดจะอยู่กับเราตลอดไป..
ค่อย ๆ เดิน ไม่ต้องรีบร้อน ยิ่งรีบเธอยิ่งจะเจ็บเท้ามากขึ้นนะ
แต่ถ้าเดินช้า ๆ เธออาจจะเจ็บปวดน้อยลง แต่กลับมีความสุข
กับสิ่งที่เธอพบเจอระหว่างการเดินทางมากขึ้น เก็บเกี่ยวความรู้สึกดี ๆ
เพื่อวันหนึ่งที่เธอเดินถึงจุดหมายปลายทางแล้ว..ลองหันกลับมามอง
เธอจะขอบคุณพวกเขาเหล่านั้น..ที่ทำให้เธอมีวันนี้
วันที่เธอหายป่วย...
เพื่อนที่รัก20:54 pm @ Khon Kaen พรุ่งนี้ต้องไปหาคุณหมออีกแล้วซี _ _"
ชอบจังเวลาฝนตก เป็นอะไรที่ชุ่มฉ่ำ แต่แอบซ่อนไว้ซึ่งความเหงา
เป็นเวลาที่ได้นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เพลินดีเหมือนกันนะ..
พร้อมตั้งคำถาม ที่หัวใจรอฟังคำตอบอยู่..เนิ่นนาน
เป็นคำตอบที่ไม่ตรงสักเท่าไหร่ แค่..ฟังดูแล้วรู้สึกดีมากกว่า ^^
นานแค่ไหน ที่หัวใจ ไร้ซึ่งความรู้สึก..ถูกรัก
จากผู้ที่ถูกเรียกว่า..คนรัก 23 ร้อน 23 หนาว ได้แล้วมั้ง
ฉันนั่งอมยิ้ม.. ไม่มาก ไม่มาย สักครั้ง..แค่ได้รัก..ก็เพียงพอ
ในความเป็นจริง ยังมีอีกหลายมุมมอง ที่จะนำพาให้เรา
รักอย่างมีความสุข เพียงเพราะรัก..คือการให้
หรือจะรักอย่างเจ็บปวด เพียงเพราะรัก..คือการเรียกร้อง
คือความคาดหวัง..
สำหรับฉัน..เลือกที่จะรักตัวเองไปพร้อม ๆ กับการปล่อยหัวใจ
ได้เรียนรู้ที่จะรักใครสักคน..บนพื้นฐานของความเป็นไปไม่ได้
ทั้งที่คิดว่าดูแลหัวใจตัวเองดีแล้วนะ พร้อมกับปฏิเสธเสียงเรียกร้อง
จากข้างใน.."ครั้งที่แล้วก็หลายปีนะ" วันนี้ฉันแพ้ใจตัวเอง..
เมื่อบังคับใจเขาไม่ได้..อย่างน้อยฉันควรจะถนอมหัวใจตัวเอง
พร้อมกับปล่อยให้ความรักได้ผลิบานอยู่ข้างใน เงียบ ๆ..คนเดียว
รักแค่ได้รัก..ไม่ใช่รักเพื่อให้ได้มาซึ่งความรัก
ซึ่งอย่างหลังจะนำพาซึ่งความเจ็บปวด แน่นอน..ไม่ใช่ฉัน
ความสุขของการแอบรักคือ..การได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข
กับคนที่รักและรักเขา..เขียนถึงตรงนี้ วี๊ดวิ้ว ว ว ว วววววว...
........................................................
เขียนไปได้เยี่ยงไรตะวันฉาย เน่าสนิท!! ฮ่า ๆ หายป่วยแล้วจะไปแต่งหนังสือขาย
ชื่อเรื่องอะไรดีหน่อ "ทฤษฏี..มณีเด้ง!!"..By Sunshine ^^
ถ้าคุณรัก blog นี้ ชอบ blog นี้ ช่วยโหวต blog นี้ด้วยนะคะ
นู๋จะไปรวมเล่มตีพิมขาย ฮะฮิ้ว ๆ ไปดีกว่า พุ่งนี้ on CMT & RT
<เขาเรียกว่า "Aggressive Treatment" จ่ะ (รึป่าว)>
ฉันหล่ะไม่อยากจะเชื่อเร้ย..ว่าฉันจะป่วยเปนมะเร็ง โฮ่ะ!!
ทรมานดีแท้ กินข้าวก้อลำบาก แง่ม ๆ ^^ |
||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
|
|
